1 grudnia 2016

Ateny- Agora ateńska


Fragment Agory rzymskiej
W starożytnej Grecji agorą nazywano  centralny plac, rynek, miejsce wokół  którego toczyło się życie polityczne, religijne, a czasami także handlowe.

W centrum dzisiejszych Aten znajdziemy pozostałości aż dwóch takich miejsc, często ze sobą mylonych: agory starożytnej zwanej również grecką lub antyczną, i rzymskiej - tworzących razem agorę ateńską.

Obie te części miasta rozdzielał okazały łuk wzniesiony w II wieku przez rzymskiego cesarza Hadriana. Z jednej strony łuku widnieje napis 'Tu są Ateny, dawne miasto Tezeusza', natomiast z drugiej 'Tu jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza'.




W początkach miasta agora grecka była terenem mieszkalnym, było tu także cmentarzysko. Terenem publicznym miejsce to stało się w VI wieku p.n.e., a swój ostateczny kształt agora przybrała około II wieku p.n.e.  Agora grecka zajmuje dość rozległy obszar. Z najważniejszych  obiektów należy wymienić: świątynię Hefajstosa i stoę Attalosa, Cmentarz Keramikos, Pomnik Izykratesa i Teatr Dionizosa na stokach Akropolu

Agora rzymska jest znacznie mniejsza od agory greckiej i nieco młodsza. Zaliczamy do niej  marmurową Wieżę Wiatrów, a także Łuk i Bibliotekę Hadriana, Świątynię Zeusa Olimpijskiego i położony na południowych zboczach Akropolu Odeon Herodesa Attyka.

Agora grecka, Tezejon-Światynia Hefajstosa
Agora grecka, Stoa Attalosa
Agora rzymska, Odeon Herodesa Attyka
Agora grecka, Teatr Dionizosa












Agora rzymska, Biblioteka Hadriana
Agora rzymska, Łuk Hadriana
Agora grecka, odeon Agrippy
Agora rzymska, agoranomejon





                                                                                                               
Agora grecka, statua Hadriana
Agora rzymska, brama Ateny Archegetis

22 listopada 2016

Ateny - Akropol

Akropol ateński widziany z Agory greckiej
Ateny, stolica Grecji.
Już od czasów starożytnych Ateny dominowały nad tym regionem Grecji. Zachowane do dzisiaj zabytki sztuki i architektury świadczą o wyjątkowej roli miasta na przestrzeni wieków i jego burzliwej historii.
Okres jego największej świetności przypadał  na rządy Peryklesa w V wieku p.n.e. kiedy stały się wielkim ośrodkiem sztuki i literatury, handlu i przemysłu.
W późniejszych czasach nieco podupadły, wielokrotnie najeżdżane i pustoszone. Dzisiejsze Ateny zachowały ślady tych wszystkich zawirowań historii, co nadaje im niejednorodny charakter.

Najbardziej znanym miejscem w Atenach, a nawet w całej Grecji, jest oczywiście Akropol.
I chociaż nazwa akropol nieodłącznie kojarzy się z Atenami to trzeba wiedzieć, że w starożytnej Grecji słowo to oznaczało osiedle, miasto lub jego część znajdującą się na wysokim wzgórzu, z pałacami i świątyniami. W późniejszych czasach funkcja mieszkalna zanikła i akropol służył głównie celom publicznym i potrzebom kultu religijnego. Takie akropole znajdują się w wielu miastach greckich ale Akropol ateński jest najbardziej znany /i zasługuje na pisanie z dużej litery/.

12 listopada 2016

Sanktuarium Agia Paraskevi

Z Rivery Olimpijskiej, gdzie mieliśmy swoją bazę, do Meteorów droga wiedzie wzdłuż wąwozu Tempi. W przeszłości miał on znaczenie strategiczne, stanowił jedyne w okolicy przejście z Tesalii do Macedonii. Dnem wąwozu płynie rzeka Pinios, która zbiera wody z równiny tesalskiej i odprowadza je do Morza Egejskiego.

Grecja słynie z mitów i wielu miejscom są przypisane starożytne opowieści. Tak jest i z doliną Tempi, która w starożytności była ośrodkiem kultu Apollina.
Miała się tu znajdować jego świątynia. Apollo po zabiciu w Delfach węża pytyjskiego miał przybyć do doliny aby zmyć z siebie krew w wodach Pinios. Myjąc się spotkał nimfę Dafne i oczywiście zakochał się w niej. Dafne uciekając przed nim zamieniła się w drzewko laurowe. Apollo zerwał gałązkę z tego drzewa i zabrał ją by zasadzić w Delfach. Na pamiątkę tego wydarzenia przybywali do doliny wyznawcy Apolla, aby tak jak on, zerwać gałązkę.


5 listopada 2016

Meteory

To jedno z miejsc w Grecji, które bardzo mnie urzekło. Przepięknie położone, z cudownym krajobrazami i aurą tajemniczości bijącą z klasztorów przycupniętych na skałach, jak orle gniazda,
Meteory są masywem skał umiejscowionych w środkowej Grecji, na północno-zachodnim krańcu równiny tesalskiej, w okolicy miasta Kalampaka. Wysokość tych skał dochodzi  do 540 metrów, są podziurawione jaskiniami a ich szczyty wieńczą monastyry, jakby zawieszone między niebem a ziemią.
Pobożni mnisi zamieszkiwali jaskinie już w X wieku, a pierwszy klasztor - Wielki Meteor - został założony w XIV wieku przez św. Atanazego. Jego budowa trwała prawie 300 lat, a w międzyczasie, na sąsiednich skałach wyrosły 23 inne klasztory.
Budowa była bardzo pracochłonna i długotrwała gdyż wszelkie materiały  budowlane wnoszono po drabinkach sznurowych bądź wciągano na linach w koszu. Do dziś zresztą transport materiałów czy żywności do klasztorów odbywa się w podobny sposób, może nieco bardziej zmechanizowany. Turyści jednak nie muszą wspinać się po linach, są schody, kładki.

30 października 2016

Grecja jesienią

Październikowa 'objazdówka ' po Grecji połączona, a właściwie podzielona pojedynczymi dniami wypoczynku. Pogoda jeszcze słoneczna, jak dla nas dość ciepło chociaż trafiały się dni deszczowe.  Ale dla Greków to już 'po sezonie', plaże puste a oni powyciągali  z szaf cieplejsze okrycia. Ale my nie narzekaliśmy, było i plażowanie i kąpiele w morzu. No i mniejszy tłok na trasie zwiedzania.
Podróż trochę męcząca, trwająca dwa dni na szczęście z noclegami /w obie strony/ na terenie Serbii.
Dla mnie to druga wizyta w tym kraju tak, że niektóre miejsca oglądałam ponownie. Ale zwiedzania Grecji nigdy nie jest za dużo, tyle tu ciekawych miejsc a i zdjęcia tym razem są lepsze. I trochę z nich pokażę.