Saloniki

Pora wracać. Do zwiedzenia zostały jeszcze tylko Saloniki, a właściwie, jak wolą Grecy - Thessaloniki. Drugie co do wielkości miasto Grecji, leżące na północy tego kraju.

Zostały założone w IV wieku p.n.e. przez Kassandrosa, króla Macedonii, który nadał mu imię swej żony - Salonike.

Ze względu na swoje strategiczne położenie i dostęp do morza, miasto na przestrzeni wieków stanowiło pokusę dla wielu najeźdźców. Saloniki przeżyły krwawe najazdy Słowian, Saracenów, Normanów i Turków, którzy okupowali je prawie przez sześć wieków do 1912 roku. Wszystko to pozostawiło swoje ślady w historii miasta, czego dowodem są liczne zabytki.

Termopile

Miejsce bitwy

.....
Na Termopilach, bez złotego pasa,
Bez czerwonego leży trup kontusza:
Ale jest nagi trup Leonidasa,
Jest w marmurowych kształtach piękna dusza
.....

J. Słowacki - Grób Agamemnona 

Strofy tego wiersza 'chodziły' za mną podczas pobytu w tym miejscu. Resztka wiedzy ze szkoły. Ale nie pamiętałam autora i po powrocie z wycieczki musiałam odświerzyć swoje wiadomości.

Delfy

Starożytne Delfy zbudowano  na tarasach u podnóża skalistych gór Parnasu. Od czasu prowadzonych tu pod koniec XIX wieku wykopalisk stały się bardzo popularnym miejscem przyciągającym turystów. Z racji swojego górzystego położenia wymagają pewnego wysiłku przy zwiedzaniu, ale piękne widoki to wynagradzają.

Miasteczko Delfy większego znaczenia nie miało nigdy, całą sławę zawdzięczało wyroczni. Powoli powstał tu cały okręg kultu, ze świątyniami tworzącymi kompleks zwany Świętym Kręgiem. Ośrodkiem tego Świętego Okręgu była świątynia Apollina wzniesiona ok. 600 roku p.n.e. Apollo był m.in. bogiem wróżbitów i wieszczy, a wyrocznia w jego delfickiej świątyni należała do najważniejszych. Zajmowała pomieszczenie pod podłogą, przy skalnej rozpadlinie z której wydzielały się odurzające i pewnie halucynogenne wyziewy. Pytania do Apollina przekazywano za pośrednictwem kapłanki - Pytii, która aby usłyszeć odpowiedź wprowadzała się, dzięki tym wyziewom, w trans. Jej majaczenia tłumaczyli, za odpowiednią opłatą, kapłani. A że były to przepowiednie niejednoznaczne, czasami mylne, to i znaczenie wyroczni delfickiej z czasem upadło.

U podnóza Olimpu

Masyw Olimpu

Wbrew obiegowej opinii, Olimp to nie szczyt a najwyższy masyw górski w Grecji, położony na pograniczu północnej i środkowej części kraju.
Jego najwyższym szczytem jest Mitikas wznoszący się na wysokość 2918 metrów.

W mitologii greckiej Olimp uważany był za siedzibę bogów greckich, w tym najważniejszego – Zeusa. Z tego miejsca bogowie mieli kierować ludzkimi losami. Wierzono, że ilekroć jakiś człowiek próbował tam wejść, spadał z niego.

Argolida na Peloponezie - Epidauros i Nauplion

Ciekawych miejsc leżących na  obszarze  Argolidy jest więcej. Należy do nich zaliczyć Epidauros, miejsce gdzie znajduje się, pochodzący z IV wieku p.n.e., teatr antyczny. Teatr jest dobrze zachowany i słynie ze wspaniałej akustyki. Brzęk monety rzuconej na scenie słychać w ostatnich rządach. Budowla do końca XIX wieku była przysypana ziemią ,  dzięki czemu nie wymagała wielu prac restauracyjnych. 

Teatr jest częścią sanktuarium ku czci boga sztuki lekarskiej Asklepiosa /czyli Eskulapa/. Tu był też hodowany słynny święty wąż, który na wszystkich antycznych wizerunkach owijał się wokół jego laski a i dzisiaj możemy spotkać jego wizerunki. W tamtych czasach, do Epidauros zjeżdżali chorzy z całej Argolidy, licząc na uzdrowienie.

Argolida na Peloponezie - Mykeny

Kanał Koryncki

Podczas naszej wycieczki dotarliśmy i na Peloponez, najbardziej na południe wysuniętą część kontynentalnej Grecji. A tam zwiedziliśmy kilka ciekawych miejsc znajdujących się na historycznym obszarze Argolida, będącym dzisiaj jednostką administracyjną Grecji.

Ale aby dostać się na Półwysep Peloponeski trzeba najpierw pokonać Kanał Koryncki oddzielający Peloponez od głównej części Grecji i łączący dwa morza - Egejskie i Jońskie. Nie jest zbyt szeroki, duże nowoczesne jednostki tędy nie przepłyną. Ale statki turystyczne, popularne w tych okolicach, przepływając przez kanał oszczędzają 200 mil morskich, jakie zajęłaby podróż wokół półwyspu.

Ateny - inne atrakcje

Panorama Aten ze wzgórzem Likavitos

Ateny to nie tylko ruiny starożytnych budowli i pomników historii. Są też inne zabytki pochodzące z nie tak odległych czasów.
Jakkolwiek czasu na wycieczce objazdowej nie ma za wiele, to jeszcze do paru ciekawych miejsc w Atenach dotarliśmy.

Ateny- Agora ateńska

Fragment Agory rzymskiej

W starożytnej Grecji agorą nazywano  centralny plac, rynek, miejsce wokół  którego toczyło się życie polityczne, religijne, a czasami także handlowe.

W centrum dzisiejszych Aten znajdziemy pozostałości aż dwóch takich miejsc, często ze sobą mylonych: agory starożytnej zwanej również grecką lub antyczną, i rzymskiej - tworzących razem agorę ateńską.

Obie te części miasta rozdzielał okazały łuk wzniesiony w II wieku przez rzymskiego cesarza Hadriana. Z jednej strony łuku widnieje napis 'Tu są Ateny, dawne miasto Tezeusza', natomiast z drugiej 'Tu jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza'.

Ateny - Akropol

Akropol ateński widziany z Agory greckiej

Ateny, stolica Grecji.
Już od czasów starożytnych Ateny dominowały nad tym regionem Grecji. Zachowane do dzisiaj zabytki sztuki i architektury świadczą o wyjątkowej roli miasta na przestrzeni wieków i jego burzliwej historii.
Okres jego największej świetności przypadał  na rządy Peryklesa w V wieku p.n.e. kiedy stały się wielkim ośrodkiem sztuki i literatury, handlu i przemysłu.
W późniejszych czasach nieco podupadły, wielokrotnie najeżdżane i pustoszone. Dzisiejsze Ateny zachowały ślady tych wszystkich zawirowań historii, co nadaje im niejednorodny charakter.

Najbardziej znanym miejscem w Atenach, a nawet w całej Grecji, jest oczywiście Akropol.
I chociaż nazwa akropol nieodłącznie kojarzy się z Atenami to trzeba wiedzieć, że w starożytnej Grecji słowo to oznaczało osiedle, miasto lub jego część znajdującą się na wysokim wzgórzu, z pałacami i świątyniami. W późniejszych czasach funkcja mieszkalna zanikła i akropol służył głównie celom publicznym i potrzebom kultu religijnego. Takie akropole znajdują się w wielu miastach greckich ale Akropol ateński jest najbardziej znany /i zasługuje na pisanie z dużej litery/.

Sanktuarium Agia Paraskevi

Z Rivery Olimpijskiej, gdzie mieliśmy swoją bazę, do Meteorów droga wiedzie wzdłuż wąwozu Tempi. W przeszłości miał on znaczenie strategiczne, stanowił jedyne w okolicy przejście z Tesalii do Macedonii. Dnem wąwozu płynie rzeka Pinios, która zbiera wody z równiny tesalskiej i odprowadza je do Morza Egejskiego.

Grecja słynie z mitów i wielu miejscom są przypisane starożytne opowieści. Tak jest i z doliną Tempi, która w starożytności była ośrodkiem kultu Apollina.
Miała się tu znajdować jego świątynia. Apollo po zabiciu w Delfach węża pytyjskiego miał przybyć do doliny aby zmyć z siebie krew w wodach Pinios. Myjąc się spotkał nimfę Dafne i oczywiście zakochał się w niej. Dafne uciekając przed nim zamieniła się w drzewko laurowe. Apollo zerwał gałązkę z tego drzewa i zabrał ją by zasadzić w Delfach. Na pamiątkę tego wydarzenia przybywali do doliny wyznawcy Apolla, aby tak jak on, zerwać gałązkę.

Meteory

To jedno z miejsc w Grecji, które bardzo mnie urzekło. Przepięknie położone, z cudownym krajobrazami i aurą tajemniczości bijącą z klasztorów przycupniętych na skałach, jak orle gniazda,
Meteory są masywem skał umiejscowionych w środkowej Grecji, na północno-zachodnim krańcu równiny tesalskiej, w okolicy miasta Kalampaka. Wysokość tych skał dochodzi  do 540 metrów, są podziurawione jaskiniami a ich szczyty wieńczą monastyry, jakby zawieszone między niebem a ziemią.
Pobożni mnisi zamieszkiwali jaskinie już w X wieku, a pierwszy klasztor - Wielki Meteor - został założony w XIV wieku przez św. Atanazego. Jego budowa trwała prawie 300 lat, a w międzyczasie, na sąsiednich skałach wyrosły 23 inne klasztory.
Budowa była bardzo pracochłonna i długotrwała gdyż wszelkie materiały  budowlane wnoszono po drabinkach sznurowych bądź wciągano na linach w koszu. Do dziś zresztą transport materiałów czy żywności do klasztorów odbywa się w podobny sposób, może nieco bardziej zmechanizowany. Turyści jednak nie muszą wspinać się po linach, są schody, kładki.

Grecja jesienią

Październikowa 'objazdówka ' po Grecji połączona, a właściwie podzielona pojedynczymi dniami wypoczynku. Pogoda jeszcze słoneczna, jak dla nas dość ciepło chociaż trafiały się dni deszczowe.  Ale dla Greków to już 'po sezonie', plaże puste a oni powyciągali  z szaf cieplejsze okrycia. Ale my nie narzekaliśmy, było i plażowanie i kąpiele w morzu. No i mniejszy tłok na trasie zwiedzania.
Podróż trochę męcząca, trwająca dwa dni na szczęście z noclegami /w obie strony/ na terenie Serbii.
Dla mnie to druga wizyta w tym kraju tak, że niektóre miejsca oglądałam ponownie. Ale zwiedzania Grecji nigdy nie jest za dużo, tyle tu ciekawych miejsc a i zdjęcia tym razem są lepsze. I trochę z nich pokażę.